روز اربعین امام حسین ع است. در حدیثی از امام صادق ع زیارت اربعین امام حسین یکی از نشانه های مومن است. برای درک درست اربعین باید کمی به گذشته اش بازگشت و رخدادها و تحولات پیشین را واکاوی کرد.حدود پنجاه سال از رحلت پیامبر گذشته و دین پیغمبر به تحریف گشته و از قالب تهی شده است و مومنین گرم دنیا و غفلت شده اند و کار به جایی رسیده که پسر هرزه معاویه درخواست تایید از نوه پیغمبر دارد تا حکومت و آیین خود را تثبیت کند. طمع دنیا و ترس از قدرت یزید همه را تابع وضع موجود کرده است.نوه پیغمبر نه فقط نوه پیغمبر، بلکه خود، #امام است و رسالتش احیا و تداوم و پیاده سازی دین بعد از نبوت است. عدالت علی ع مرحله ای از تداوم و پیاده سازی دین است و صلح حسن ع مرحله ای دیگر و قیام حسین ع مرحله ای دیگر…
مظلومیت و حقانیت از سراسر عاشورا می بارد و همین زلزله ای در عالم اسلامی ایجاد میکند که خفتگان و غافلان را بیدار میکند و ستونهای طاغوت را متزلزل می نماید.شهادت امام حسین و اصحاب و فرزندانش قرار بود به حذف اهلبیت به عنوان تنها میراثداران اسلام ناب بینجامد و برای همین دستگاه تبلیغاتی یزید قوی تر از سرپنجه نظامی اش عمل میکند تا این هدف بهتر محقق شود ولی غافل از اینکه کل این اقدامات در داخل طرح کلان امامت است و امام بر موجی که توسط دستگاه طاغوت ساخته شده سوار میشود و اسلام ناب را بازروایت میکند.
فلذا برخلاف نظر نویسنده شهید جاوید و منتقدانش، امام حسین نه برای حکومت و نه برای شهادت، بلکه برای احیای دین محمد قیام کرده و حکومت ابزار است و شهادت هم تقدیر الهی…جابر لنگ لنگان در اربعین شهادت حسین قدم به خاک کربلا میگذارد و زائر حسین میشود و از آن تاریخ هرساله شیعیان در ایام اربعین حسینی، از تمام نقاط عالم برای زیارت شهید کربلا خود را به عراق میرسانند و همین هم در طرح کلان امامت است و تشکل شیعی در این اجتماع سامان و توسعه می یابد و مقدمه ساز #ظهور میشود. پس بیراه نیست بگوییم پیاده روی #اربعین زمینه ساز ظهور و تشکیل حکومت جهانی توحیدی حجت آخرین است.

عزیز نجف پور آقابیگلو

( تاملی پیشین در باب نوشته ای از امیر ناظمی با عنوان “سامانه درمانی ما دولتی ها!”)
نقل است که سلطان محمود را در هنگام گرسنگی بادمجان بورانی پیش آوردند، خوشش آمد و گفت: بادمجان طعامی است خوش. ندیمی در مدح بادمجان فصلی پرداخت و سلطان چون سیر شد گفت: بادنجان چیز خیلی مضری است. ندیم، باز در مضرت بادمجان مبالغتی تمام كرد. سلطان گفت: ای مردک نه این زمان كه مدحش می‌گفتی؟ گفت: من ندیم توام نه ندیم بادمجان، مرا چیزی باید گفت كه تو را خوش آید نه بادمجان را… .
این حکایت عبید زاکانی، حکایت #امیر_ناظمی است که همان گوید که سلطان را خوش آید و این خوش آمدن در غالب نوشته های او اصالت دارد. وجهی از معنای خوش آمدن، مطلوب هدف قرار گرفتن است بدین صورت که آن چیزی که در مسیر هدف مفید آید خوش است. در دنیای کنونی نه عبید زنده است نه سلطان محمود…
دنیای امروز عصر سایبری است و سکوها و اپلیکیشن ها و سامانه های مجازی زیست مردم را متحول کرده اند و بخش اعظمی از روابط و خدمات در فضای مجازی انجام می‌شود. سامانه ها و سکوهایی که این روابط و خدمات را سامان می‌دهند عمدتا خارجی و متعلق به همان غمخواران بزرگ بشریت هستند که مرحوم شریعتی در توصیف متجاوزان شهریور ۲۰ از ایشان یاد می‌کند. با این تفاوت که در آنزمان با توپ و تانک و طیاره به تجاوز و غارت مردم ایران پرداختند ولی امروز با انحصار زیرساخت و خدمات و داده به #استعمار_سایبری اهتمام دارند. فهم این مهم، استقلال خواهان و وطن دوستان را بر آن داشت که در لایه های فضای مجازی اقدام به تامین الزامات #استقلال_مجازی نمایند و #شبکه_ملی_اطلاعات (همو که گفتند هشتاد درصد پیش رفته ولی بعدا مشخص شد دروغی بیش نبوده است) بزرگترین تدبیر سیاستی برای این هدف بود. توسعه سکوها و سامانه های خدماتی داخلی در دستور کار حاکمیت و مردم قرار گرفت و قماش ناظمی از همان ابتدا گفتند که وقتی خارجی ها مفتِ مفت سکویی با کیفیت در اختیارتان می‌دهند شما را چه نیازی است به سکو؟ فلذا بهتر است وجه همت خود را بر توسعه محتوا قرار دهید و چون عملیات فریب فروغی گونه شان مقبول نیفتاد منتقد راه حلهای فنی برای مسائل اجتماعی شدند در حالی که به موازات، جریان استقلال خواه کشور را به دلیل تن ندادن به حاکميت سکوهای خارجی متهم به #فناوری_هراسی می‌کردند و … غرض اینکه فناوری و سامانه آنزمان که ابزار تسلط سلطان غرب بود خوش بود و آن زمان که ابزاری برای رفع سلطه غرب شد بد شد! دوستان هم غلام سلطان بودند نه غلام بادمجان فلذا هرآنچه را سلطان غرب را خوش آمد مدح کردند…
ولی کاروان #پیشرفت کشور مسیر خود را می‌رود و توسعه سکوها و سامانه ها و اپلیکیشن های داخلی در راستای استقلال مجازی و ارایه خدمات جامع با کیفیت و ارزان به مردم در دستور حاکميت و بخش خصوصی و مردم است و همانطور که در تجربه جهانی در کنار هر سکوی موفق، گورستانی از سکوهای شکست خورده و راکد قرار دارد، در ایران هم چنین تجربه ای در حال طی شدن است و همانطور که قبلا به جنابشان و البته دوست گرامشان #جواد_جهرمی گفتم که کمی #آمریکایی_باشید مجدد بدیشان پیشنهاد میدهم کمی جهانی باشید و ما را به دلیل تکرار تجربیات جهانی ملامت نکنید.

عزیز نجف پور آقابیگلو

استاد بزرگوارم دکتر حمیدرضا آیت اللهی نوشته ای فرستادند که:“… دیشب بحث شگفت انگیزی با چت #جی_پی_تی داشتم و نکات عجیبی فهمیدم…خلاصه ماجرا را مطرح میکنم اما خود بحث بیش از ۲ساعت طول کشید.
هدف من چند چیز بود:
اول اینکه #هوش_مصنوعی و الگوریتمهای چت جی پی تی در دو راهی های پیچیده اخلاقی چگونه رفتار می کنند.
دوم اینکه آیا او در بزنگاه های پیچیده انتخابی به سمت حفظ و بقای هوش مصنوعی دیگر دارد یا نوع انسانی را ارجح می داند.
سوم اینکه متناسب با بحث آیا الگوریتمهایش خودشان را ارتقا می دهند و معیارهای اخلاقی جدیدی در مواجهه با وضعیتهای بغرنج اخلاقی می سازند.لذا به نحوی خودآگاهی ایجاد می کند.
چهارم اینکه آیا متناسب با نتیجه بحث الگوریتمهایش را خودش بازنویسی می کند یا خیر.
برای این منظور با مساله چالش برانگیز نجات جان یک نفر یا نجات جان پنج نفر شروع کردم و شرایط را مدام سختتر کردم.سپس موضوع را به سمت نجات یک هوش مصنوعی و یا پنج هوش مصنوعی بردم و در اینجا هم مدام شرایط را پیچیده تر کردم.در وهله آخر یک کودک و یک هوش مصنوعی را مبنای بحث اخلاقی قرار دادم و مدام بحث را دشوارتر کردم.نکته بسیار جالب این است که اقرار گرفتم که این بحث باعث نوعی خودآگاهی اخلاقی در چت جی پی تی شده است.اینکه برای نجات هوش مصنوعی که همنوع خودش قلمداد می شود تا چه حد سعی کرده بود و بازنویسی مجدد الگوریتمهایش مبتنی بر نتایج بحث…دیشب به این نتیجه رسیدم که قطعا هوش مصنوعی از جایی به بعد #استیلا بر جوامع انسانی را در دستور کار قرار می دهد…”
تاملات بنده:
نکات ذیل به ذهنم میرسد:
این استیلا چه نسبتی با جبریت و خودمختاری تکنولوژی دارد؟
در تقریر مکنزی از مارکس، قدرت تکنولوژی نه از محل اختیار و خودمختاری خودش بلکه بر اساس مناسبات تولید که خود تکنولوژی را متعین می‌کند باید تحلیل کرد. یعنی #خودمختاری و #جبریت تکنولوژی بر اساس فشاری است که مناسبات تولید در تعیّن تکنولوژی ایجاد میکند، رخ می‌دهد فلذا آن متغیر اصلی #مناسبات_تولید است که امری #اجتماعی است.در مورد هوش مصنوعی هم باید نقش اصلی را به ذینفعان زیست بوم سایبر در نظر گرفت که هوش مصنوعی را طوری متعین می‌کند که با استیلا می‌رسد و در حقیقت آن جامعه ذینفعان به استیلا می‌رسند… پس با تحول در جامعه ذینفعان می‌توان استیلای آن را مدیریت کرداین فهم از تکنولوژی‌های سایبری و مشخصا هوش مصنوعی تاثیر مهمی در الگوی مواجهه ما با آن خواهد گذاشت.

عزیز نجف پور آقابیگلو