علوم اجتماعی توحیدی

در نظریات علوم اجتماعی موجود کلا عناصر فعال در تحولات، یا فرد است یا جامعه که انحصارا یا اشتراکا عامل تغییرات اجتماعی هستند.

ولی قرآن از عناصر فعال دیگری هم یاد می‌کند که در نظریات علوم اجتماعی موجود مورد غفلت هستند و همین منشا نقصان نظریات موجود در تبیین واقعیات و رخدادهای اجتماعی است.

#قرآن از تاثیرات مستقیم #خداوند و شیطان در جوامع حکایت می‌کند. مثلا خداوند اراده می‌کند که نشانه ای (معرفتی) را در جامعه ای قرار دهد. مثلا حضرت عیسی که در آیه ۲۱سوره مریم(لنجعله آیه للناس) اشاره می‌شود و یا اینکه در ۱۵۵ بقره خداوند با سختی‌ها چون ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت انسانها را می آزماید و … از سوی دیگر #شیطان به عنوان آگاهی و اراده ای مستقل از انسانها و جوامع، انسانها را وسوسه و منحرف می‌کند تا اقداماتی متفاوت انجام دهند و یا در عرصه های اجتماعی به عنوان یک کنشگر فعال حضور می یابد و ترکیب صحنه را متحول می‌کند…

طبعا عالم اجتماعی مسلمان برای تحلیل رخدادهای اجتماعی و پیش‌بینی و تجویز، ناگزیر از دیدن همه عوامل تاثیرگذار در تحولات جامعه است وگرنه نظریه اش توفیق چندانی نخواهد یافت. شاید واگرایی نظریات امروز #علوم_اجتماعی و ضعف آنها در تبیین رخدادهای اجتماعی از همین نکته نشات بگیرد.

از این رو #علوم_اجتماعی_اسلامی می‌تواند مدعی ارائه شناختی کامل تر از نظریات موجود باشد.

 

عزیز نجف پور آقابیگلو

از بادمجان تا سامانه

( تاملی پیشین در باب نوشته ای از امیر ناظمی با عنوان “سامانه درمانی ما دولتی ها!”)
نقل است که سلطان محمود را در هنگام گرسنگی بادمجان بورانی پیش آوردند، خوشش آمد و گفت: بادمجان طعامی است خوش. ندیمی در مدح بادمجان فصلی پرداخت و سلطان چون سیر شد گفت: بادنجان چیز خیلی مضری است. ندیم، باز در مضرت بادمجان مبالغتی تمام كرد. سلطان گفت: ای مردک نه این زمان كه مدحش می‌گفتی؟ گفت: من ندیم توام نه ندیم بادمجان، مرا چیزی باید گفت كه تو را خوش آید نه بادمجان را… .
این حکایت عبید زاکانی، حکایت #امیر_ناظمی است که همان گوید که سلطان را خوش آید و این خوش آمدن در غالب نوشته های او اصالت دارد. وجهی از معنای خوش آمدن، مطلوب هدف قرار گرفتن است بدین صورت که آن چیزی که در مسیر هدف مفید آید خوش است. در دنیای کنونی نه عبید زنده است نه سلطان محمود…
دنیای امروز عصر سایبری است و سکوها و اپلیکیشن ها و سامانه های مجازی زیست مردم را متحول کرده اند و بخش اعظمی از روابط و خدمات در فضای مجازی انجام می‌شود. سامانه ها و سکوهایی که این روابط و خدمات را سامان می‌دهند عمدتا خارجی و متعلق به همان غمخواران بزرگ بشریت هستند که مرحوم شریعتی در توصیف متجاوزان شهریور ۲۰ از ایشان یاد می‌کند. با این تفاوت که در آنزمان با توپ و تانک و طیاره به تجاوز و غارت مردم ایران پرداختند ولی امروز با انحصار زیرساخت و خدمات و داده به #استعمار_سایبری اهتمام دارند. فهم این مهم، استقلال خواهان و وطن دوستان را بر آن داشت که در لایه های فضای مجازی اقدام به تامین الزامات #استقلال_مجازی نمایند و #شبکه_ملی_اطلاعات (همو که گفتند هشتاد درصد پیش رفته ولی بعدا مشخص شد دروغی بیش نبوده است) بزرگترین تدبیر سیاستی برای این هدف بود. توسعه سکوها و سامانه های خدماتی داخلی در دستور کار حاکمیت و مردم قرار گرفت و قماش ناظمی از همان ابتدا گفتند که وقتی خارجی ها مفتِ مفت سکویی با کیفیت در اختیارتان می‌دهند شما را چه نیازی است به سکو؟ فلذا بهتر است وجه همت خود را بر توسعه محتوا قرار دهید و چون عملیات فریب فروغی گونه شان مقبول نیفتاد منتقد راه حلهای فنی برای مسائل اجتماعی شدند در حالی که به موازات، جریان استقلال خواه کشور را به دلیل تن ندادن به حاکميت سکوهای خارجی متهم به #فناوری_هراسی می‌کردند و … غرض اینکه فناوری و سامانه آنزمان که ابزار تسلط سلطان غرب بود خوش بود و آن زمان که ابزاری برای رفع سلطه غرب شد بد شد! دوستان هم غلام سلطان بودند نه غلام بادمجان فلذا هرآنچه را سلطان غرب را خوش آمد مدح کردند…
ولی کاروان #پیشرفت کشور مسیر خود را می‌رود و توسعه سکوها و سامانه ها و اپلیکیشن های داخلی در راستای استقلال مجازی و ارایه خدمات جامع با کیفیت و ارزان به مردم در دستور حاکميت و بخش خصوصی و مردم است و همانطور که در تجربه جهانی در کنار هر سکوی موفق، گورستانی از سکوهای شکست خورده و راکد قرار دارد، در ایران هم چنین تجربه ای در حال طی شدن است و همانطور که قبلا به جنابشان و البته دوست گرامشان #جواد_جهرمی گفتم که کمی #آمریکایی_باشید مجدد بدیشان پیشنهاد میدهم کمی جهانی باشید و ما را به دلیل تکرار تجربیات جهانی ملامت نکنید.

عزیز نجف پور آقابیگلو